ΑπόψειςΔημήτρης Ζάμπρας: ΄΄Οι νεόπτωχοι των κορωναϊών…΄΄

Ο globalκαπιταλισμός ακόμα και σε συνθήκες πανδημίας διαρκώς μας υπενθυμίζει πως: ΄΄…τζάμπα τυρί υπάρχει μόνο μέσα στην ποντικοπαγίδα…΄΄. Η διαφαινόμενη οικονομική κατάπτωση και κατάρρευση εργαζόμενων και ιδιοκτητών μικρών επιχειρήσεων στις μεταCOVID-19,  χωρίς απαγόρευση ημέρες, προκαλεί και γεννά αναπόφευκτα κάθε είδους οικονομική εξαθλίωση, κοινωνική ταπείνωση και εκφυλισμό της ίδιας της ζωής αυτών. Οι εργάτες και οι μικροέμποροι, με ενισχύσεις τύπου ΄΄επιστρεπτέας΄΄ και οικονομικών και λοιπών βοηθημάτων τάχαμου – τάχαμου ελευθερίας και ελεημοσύνης, δεν θα τους απαλλάξει από τη φτώχεια, την ανεργία και την καταπίεση, όσο δεν θα έχει ανατραπεί η ίδια εξουσία του κεφαλαίου και των συνθηκών που γεννά ο ιμπεριαλισμός ο οποίος προετοιμάζει και δημιουργεί τα γεγονότα και τα οποία υλοποιούν οι εκάστοτε αστικές εξουσίες και κυβερνήσεις. 

Ας μη ξεχνάει ο λαός πως ΄΄όσο και να ταΐζεις τον λύκο, πάλι προς το δάσος θα κοιτάει…΄΄. Προσπαθεί δε το ίδιο το σύστημα της φιλελεύθερης οικονομίας να πείσει τον κοσμάκη για γρήγορες φτηνές και ευτελείς λύσεις, αντί για επενδύσεις στόχευσης βελτίωσης δημόσιων νοσοκομείων μιας και οι ιδιώτες την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια όταν προσκαλέστηκαν να βάλουν ΄΄πλάτη΄΄ στην ανάσχεση της πανδημίας, προσλήψεων μόνιμου ιατρικού προσωπικού και σύγχρονων δομών φιλοξενίας και στέγασης ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Δηλαδή θέλουν να μας πείσουν μοιράζοντας ψίχουλα: ΄΄…Γιατί ν’ αγοράσεις μια αγελάδα, όταν το γάλα είναι τόσο φτηνό…΄΄

Η αδυναμία των εκμεταλλευομένων ανθρώπων στην πάλη τους ενάντια για καλύτερη ζωή μετά τους καταστροφικούς τελευταίους μήνες – κυρίως λόγω covid-19 – σ’ ολόκληρο τον πλανήτη, αλλά και στη διαρκή πάλη και αναμέτρηση για καλύτερες αμοιβές, υγεία, παιδεία, γεννά αναπόφευκτα την πίστη για μια καλύτερη μετά θάνατον ζωή όλα σε όλα σχεδόν τα σύγχρονα θρησκευτικά δόγματα είτε φονταμενταλιστικά, είτε όχι. Δικαιολογείτε λοιπόν εν μέρει, ο άτακτος και απειθάρχητος συγχρωτισμός σε θρησκευτικούς χώρους λατρείας. Εεπίσης η ανημποριά και η αδυναμία του ανθρώπου στην πάλη του με τη φύση και τον κορωναϊό, γεννά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, την πίστη στους θεούς, στις συνωμοσίες, στα θαύματα, στα ιατρικά ψέματα κ.τ.λ. Σ΄ αυτούς που σ’ όλη τη ζωή τους δουλεύουν και στερούνται, η σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία, διδάσκει υποταγή και υπομονή στην επίγεια ζωή, παρηγορώντας τους με την ελπίδα της τεχνολογικής και οικονομικής ανταμοιβής κι ας είναι εξαθλιωμένοι χωρίς πρόσβαση σε εμβόλια και ακριβές γιατρειές. Έτσι φτάνουμε συχνά στο  ΄΄…καλύτερα ένα άθλιο τέλος παρά μια αθλιότητα χωρίς τέλος…΄΄ (Κ. Μαρξ).  Αλλά σ΄ εκείνους που ζουν από ξένη εργασία: αφεντικά, πολυεθνικές, μονοπώλια, ο καπιταλισμός διδάσκει την υπομονή στην επίγεια ζωή με ανεργία, εξαθλίωση, φτώχεια, προσφυγιά, τοπικές συρράξεις και πολέμους, διαρκή ανεργία, αλκοολισμό και ναρκωτικά,  προσφέροντάς τους έναν πολύ φθηνό τρόπο δικαίωσης για όλη την εκμεταλλευτική τους ύπαρξη και πουλώντας τους σε συμφέρουσα τιμή, εισιτήρια για καλοζωία αργότερα… αν γλυτώσουν από τον ιό. 

Γνωρίζει άριστα ο globalκαπιταλισμός ΄΄…Όσο μεγαλύτερος ο αμαρτωλός, τόσο μεγαλύτερος ο άγιος…΄΄. Ας μη λησμονούμε πως συχνά στα σχολεία, αλλά και στα σπίτια μας, έχουμε το πρώτο βασικό πρόβλημα να μάθουμε στα παιδιά μας και στη νέα γενιά πώς να συμπεριφέρονται σε μια καλή και δίκαιη κοινωνία και αμέσως έχουμε το δεύτερο πρόβλημα, πού να  βρούμε μια τέτοια κοινωνία;

Μοναδική επιλογή του σύγχρονου προλεταριάτου, εργατών, αγροτών υπαλλήλων, μικροϊδιοκτητών, σπουδαστών και φοιτητών, η συμπόρευσή τους με το μέτωπο της σύγχρονης ριζοσπαστικής αριστεράς, της προοδευτικής συμμαχίας και των προοδευτικών τάσεων που πιστεύουν και αγωνίζονται ενεργά για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό  της κοινωνίας, ο οποίος επιστρατεύει την επιστήμη στην πάλη ενάντια στο globalκαπιταλιστικό ΄΄πούσι΄΄ και την μονοπωλιακή ομίχλη της νέας τάξης πραγμάτων και τους απελευθερώνει από την πίστη στη μετά θάνατο καλύτερη ζωή, συσπειρώνοντάς τους στην πραγματική, σημερινή δίκαιη και δημοκρατική πάλη για μια καλύτερη ζωή στο σήμερα…

Ο φοβικός και φοβισμένος ανθρωπάκος που διαρκώς επιζητούν και προσπαθούν να χτίσουν οι παγκόσμιες νέες τάξεις πραγμάτων, ας μη ξεχνά τη δύναμή του: ΄΄…Όποιος αέρας κι αν φυσά, ο μύλος πάντα αλέθει…΄΄. Τελευταία τα ισχυρά globalκαπιταλιστικά – ιμπεριαλιστικά κράτη, ανάδεψαν και ανακάτωσαν την τράπουλα των εμβολίων προστασίας έναντι του COVID-19, και έτσι άρχισε να διαφαίνεται η μη τήρηση των συμφωνιών παράδοσης κ.λ.π. αφού άρχισαν να υλοποιούν το δόγμα: ΄΄…Είναι πολλά μαντρόσκυλα – (ο τρίτος κόσμος) –  και το κομμάτι –  (τα εμβόλια) – ένα…΄΄, αλλά και τη ρύση του Διογένη που ερωτηθείς τι ώρα πρέπει να γευματίζει κανείς, απάντησε: ΄΄…ο πλούσιος όποτε θέλει…και ο φτωχός όποτε έχει…΄΄. Σε κάθε περίπτωση, ας αντιτάξουμε το ήρεμο, το σταθερό και υπομονετικό κήρυγμα της αλληλεγγύης σε όλους τους συνανθρώπους που έχασαν δικά τους αγαπημένα πρόσωπα λόγω της πανδημίας, ας είμαστε υπερασπιστές της επιστημονικής θεώρησης του κόσμου και ας δώσει έστω και τώρα λύση η πολιτεία στο ερώτημα: Γιατί περισσεύει τόσο πολύς μήνας στο τέλος των χρημάτων;

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΘ. ΖΑΜΠΡΑΣ

Εκπ/κός, Διευθυντής 2ου Δημοτικού Σχολείου Φαρκαδόνας

ΜΑSc ΄΄Οργάνωση και Διοίκηση Εκπ/κών Μονάδων΄΄

e-mail: dzampras@gmail.com

Copyright 2021

Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.
Το περιεχόμενο της σελίδας καθώς και οι φωτογραφίες αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του εκδότη.
Απαγορεύεται η ολική ή μερική αναδημοσίευση περιεχομένου χωρίς έγγραφη άδεια.