Απόψεις“Δημοτικοί σύμβουλοι, για γέλια ή για κλάματα…”

Αυτή η περίοδος είναι πολύ περίεργη έως και κωμική θα έλεγα. Πώς αλλιώς θα μπορούσα να την χαρακτηρίσω όταν βγαίνεις έξω στους δρόμους να περπατήσεις και από τους δέκα ανθρώπους που συναντάς και τους δίνεις το χέρι να χαιρετήσεις, οι μισοί σου ζητούν ψήφο για τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές. Μα, θα μου πει κάποιος αυτό σημαίνει υγεία, σημαίνει την θέληση των πολιτών να συμμετέχουν στα κοινά του τόπου τους. Εντάξει, μπορεί να είναι και έτσι, όμως προσωπικά δεν είμαι τόσο ευκολόπιστος. Ο χώρος της πολιτικής είναι ο πιο βρώμικος, είναι ο χώρος όπου ο κάθε πικραμένος, ο κάθε ματαιόδοξος, ο κάθε αλαζόνας επιχειρεί να βρει
στέγη. Είναι ο χώρος που ο καθένας προσπαθεί να εκμεταλλευτεί για να αναδειχθεί σε προσωπικό επίπεδο, επαγγελματικά, κομματικά, πολιτικά, δηλαδή εξυπηρετεί ιδιοτελείς σκοπούς. Ασφαλώς και δεν είναι όλοι έτσι. Υπάρχουν και άτομα τα οποία θέλουν πραγματικά να προσφέρουν βάζοντας σε δεύτερη μοίρα το προσωπικό όφελος κι αναδεικνύοντας το κοινωνικό όφελος. Όμως αποτελούν μειοψηφία, και στην συγκεκριμένη περίπτωση ταιριάζει η λαϊκή παροιμία “όσοι ανακατεύονται με τα
πίτουρα τους τρώνε οι κότες”. Πρόσφατα συνάδελφός μου με παρότρυνε να ψηφίσω κάποιο συγγενή του, εκπαιδευτικό, που εργάζεται σε νησί και κατεβαίνει δημοτικός υποψήφιος στην πόλη μου, για να μπορέσει να αποσπαστεί μόνιμα στην περιοχή μας. Ένας άλλος ευθαρσώς μου έλεγε ότι κατεβαίνοντας δημοτικός σύμβουλος θα γίνει περισσότερο γνωστός και θα μεγαλώσει η πελατεία της επιχείρησής του. Ένας τρίτος που δεν μπορεί να αρθρώσει καλά καλά τα ελληνικά, έχει φορέσει το κουστούμι του και με μία μαύρη μεγάλη τσάντα στον ώμο του, έχει ξεχυθεί στους δρόμους της πόλης χαιρετώντας ακόμη και τα σκυλιά της πλατείας. Δείτε στην κάθε
παράταξη τον αριθμό των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων. Κάποιες φτάνουν τους εκατό υποψηφίους και άλλες παρατάξεις τους ξεπερνούν. Πολλοί οι σωτήρες μας δεν νομίζετε; Δεν αντιλαμβάνομαι το σκεπτικό των καθοδηγητών τους, των επικεφαλής της κάθε παράταξης, δηλαδή επιχειρούν να βάλουν τον κάθε ανίδεο στο ψηφοδέλτιο για να μαζέψουν ψηφαλάκια; Και ο πολίτης-ψηφοφόρος τι κάνει γι’ αυτό;
Πώς ανέχεται να υποτιμούν τόσο πολύ τη νοημοσύνη του; Άνθρωποι απαίδευτοι,άνθρωποι που το κίνητρό τους κατευθύνεται καθαρά από ιδιοτελή σκοπό, έχουν παρεισφρήσει σε όλους τους δημοτικούς συνδυασμούς με σκοπό να υφαρπάξουν την ψήφο μας. Επίσης δεν αντιλαμβάνομαι για ποιο λόγο πίσω από τις παρατάξεις που κατεβαίνουν στις δημοτικές εκλογές, πρέπει να υπάρχει οπωσδήποτε ένας κομματικός μηχανισμός που να τις στηρίζει. Τι δουλειά έχουν τα κόμματα σε θέματα που έχουν να κάνουν με τις τοπικές κοινωνίες. Τι δουλειά έχει ένα κόμμα εάν εγώ θέλω η πόλη που ζω να είναι καθαρή, εάν θέλω οι δρόμοι της να μην έχουν λακκούβες, εάν θέλω να υπάρχει ασφάλεια. Και μη μου πείτε για τους δήθεν ανεξάρτητους συνδυασμούς γιατί το επιχείρημα είναι για γέλια. Ξέρουμε όλοι μας ότι από πίσω υπάρχουν κάποιοι υποστηρικτές που “χρωματίζονται”. Τα κόμματα είναι εκείνα που διέλυσαν έναν υγιή συνδικαλισμό, είναι εκείνα που έχουν διαλύσει οποιοδήποτε υγιές κίνημα των πολιτών, είναι εκείνα που διέλυσαν την πραγματική έννοια της δημοκρατίας. Επικαλούμαστε τη δημοκρατία, μα για ποια δημοκρατία μιλάμε; Η χώρα μας είναι εκείνη που γέννησε αυτό το ιερό πολίτευμα, πόσοι όμως γνωρίζετε ότι στην εποχή που ανθούσε η άμεση δημοκρατία δεν υπήρχαν κόμματα.
Στη Δημοκρατία τα αξιώματα δίνονται κατόπιν κλήρωσης, όχι ψηφοφορίας «Λέγω δ’οίον δοκεί δημοκρατικόν μεν το κληρωτάς είναι τας αρχάς, το δ’ αιρετάς ολιγαρχικόν», και οι πολίτες συμμετέχουν ενεργά στις αποφάσεις του Δήμου. Γιατί οι πολίτες που θεσμοθετούν και συμμετέχουν στις αποφάσεις του δήμου, ελέγχουν και προστατεύονται από κάθε κατάχρηση εξουσίας. Είναι αυτόνομοι, υπεύθυνοι και υπόλογοι των δικών τους αποφάσεων και πράξεων, ενώ όποιοι υπακούουν σε νόμους και αποφάσεις που γράφουν ή παίρνουν άλλοι γι’ αυτούς, είναι ευθυνόφοβοι και απλά εκλογείς ή ετερόνομοι. Θεσμικές αλλαγές σε Εθνικό και τοπικό επίπεδο δεν
μπορούν να γίνουν άμεσα. Μπορούμε όμως να διαχειριστούμε με φρόνηση την ψήφο μας έχοντας ως γνώμονα όχι το ιδιωτικό αλλά το κοινωνικό όφελος, το κοινωνικό συμφέρον. Δημοτικοί σύμβουλοι που προσπαθούν να γίνουν αρεστοί σε όλους, που σε όλα σας λένε Ναι, που δεν μπορούν να σας αναπτύξουν ένα σκεπτικό κατεύθυνσης για το παρόν και το μέλλον του τόπου σας μαυρίστε τους. Ας επωμιστούμε την ευθύνη των επιλογών μας, και η ψήφος είναι επιλογή. “Οι καιροί ου μενετοί…”
Αριστοτέλης Κερασοβίτης

Copyright 2020

Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.
Το περιεχόμενο της σελίδας καθώς και οι φωτογραφίες αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του εκδότη.
Απαγορεύεται η ολική ή μερική αναδημοσίευση περιεχομένου χωρίς έγγραφη άδεια.